Verzwijgen strafzaak leidt tot rechtsgeldig ontslag

Geplaatst op 23 juli 2025 door mr. E. (Elkan) Spijer

Een werknemer in de zorg verzweeg dat hij strafrechtelijk was veroordeeld voor ontucht met een cliënt. Zijn werkgever ontdekte het vonnis via een anonieme melding en ontsloeg hem op staande voet. De kantonrechter oordeelde dat dit ontslag standhoudt. Wat gaf in deze zaak de doorslag? En wat kunt u hiervan leren?

De werknemer trad begin 2022 in dienst bij HVO-Querido als begeleider van kwetsbare cliënten. In november 2024 veroordeelde de strafrechter hem tot een gevangenisstraf en een beroepsverbod voor het plegen van ontucht met een cliënt in een eerdere functie. De werknemer verzweeg deze veroordeling. HVO-Querido kwam pas achter de feiten na een anonieme melding en controle bij de rechtbank. Vervolgens besloot de organisatie tot ontslag op staande voet.

De werknemer stelde dat het ontslag onterecht was. Hij verwees naar het feit dat het vonnis nog niet onherroepelijk was, dat de feiten bij een andere werkgever speelden en dat het beroepsverbod zijn huidige werkzaamheden volgens hem niet raakte. Ook wees hij op zijn goed functioneren binnen HVO-Querido. Toch kreeg hij ongelijk.

Wat overwoog de rechter?

Veroordeling raakt huidige functie

De kantonrechter vond de feiten uit het strafvonnis ernstig. Ook al had de werknemer hoger beroep ingesteld, het vonnis bevatte overtuigend steunbewijs. De rechter benadrukte dat het beroepsverbod niet alleen betrekking had op het werken met geestelijk gehandicapten, maar op elke situatie waarin de werknemer met kwetsbare cliënten in een afhankelijke relatie stond. Dat gold ook voor zijn werk bij HVO-Querido. De werkgever hoefde volgens de kantonrechter het risico niet te nemen dat de werknemer opnieuw in zo’n vertrouwenspositie zou terugkeren.

Geen openheid over strafzaak

De rechter hechtte groot belang aan het feit dat de werknemer de strafzaak en de veroordeling had verzwegen. Eerder had hij met zijn leidinggevende gesproken over een anonieme melding met soortgelijke beschuldigingen. Die gesprekken hadden hem duidelijk moeten maken dat hij verplicht was om de lopende strafzaak en het vonnis te melden. De werknemer koos er desondanks voor om te zwijgen, terwijl hij wist dat reclassering contact met de werkgever probeerde te zoeken. Die houding achtte de rechter onverenigbaar met goed werknemerschap.

Geen inzicht in eigen verantwoordelijkheid

Ook de houding van de werknemer na het vonnis woog mee. Hij bleef volhouden dat hij niets fout had gedaan en dat hij geen meldplicht had. De rechter vond dat hij daarmee liet zien dat hij zijn verantwoordelijkheid niet nam. Zo ontstond een situatie waarin de werkgever het vertrouwen volledig verloor en terecht besloot de arbeidsovereenkomst per direct te beëindigen.

Wat kunnen werkgevers hiervan leren?

Deze uitspraak laat zien dat werkgevers onder omstandigheden een werknemer op staande voet mogen ontslaan wegens het verzwijgen van een relevante strafrechtelijke veroordeling – ook als die in de privésfeer of bij een andere werkgever heeft plaatsgevonden.

Werkgevers doen er goed aan om in arbeidsovereenkomsten en reglementen duidelijk vast te leggen wanneer werknemers verplicht zijn om melding te maken van strafrechtelijke procedures of veroordelingen. Zeker voor functies met een vertrouwenscomponent of contact met kwetsbare personen is zo’n bepaling essentieel.

Ook blijkt het belang van dossiervorming. Als eerdere gesprekken of meldingen hebben plaatsgevonden, is het cruciaal om daarvan verslag te maken. Zulke documentatie kan van doorslaggevend belang zijn als het tot een rechtszaak komt.

Wanneer een beroepsverbod wordt opgelegd, is het raadzaam om goed te kijken of dit verbod (ook materieel) gevolgen heeft voor de functie. De kantonrechter keek in deze zaak niet alleen naar de letter van het vonnis, maar naar de risico’s voor de organisatie en haar cliënten.

Ten slotte is snelheid belangrijk. In deze zaak handelde de werkgever voortvarend na de anonieme melding. Binnen enkele dagen vroeg HVO-Querido opheldering bij de rechtbank, hoorde de werknemer en gaf het ontslag. Die zorgvuldige en snelle aanpak droeg bij aan de geldigheid van het ontslag.

Conclusie

De rechter stelde in deze zaak vast dat niet alleen het vonnis, maar vooral het gebrek aan transparantie de arbeidsrelatie onherstelbaar had beschadigd. Wie in een vertrouwensfunctie werkt, draagt een zware verantwoordelijkheid. Wie die verantwoordelijkheid niet neemt, riskeert zijn baan.

Hebt u vragen over de blog of andere arbeidsrechtelijke vragen? Dan kunt u altijd contact opnemen met onze arbeidsrechtspecialisten.

Elkan Spijer
Gepubliceerd op 23 juli 2025 door: mr. E. (Elkan) Spijer