Verhuiszaken in het familierecht behoren misschien wel de meest lastige zaken. Verhuiszaken zijn zeer casuïstisch. Alle feiten en omstandigheden spelen een rol en maken de uitkomst onzeker. Tijdens de cursus “Verhuisconflicten in het familierecht”, gegeven door mr. drs. Ariane Hendriks en mr. drs. Ingrid Vledder werd nog weer eens duidelijk dat daarbij bovendien geldt: hoe meer de zorg door ouders wordt gedeeld, hoe moeilijker het is om toestemming te krijgen. En: hoe verder weg, hoe moeilijker. In deze blog bespreek ik het belang van een goede voorbereiding en de juiste strategie bij een voorgenomen verhuizing.
Het aantal procedures over verhuisconflicten neemt toe. Dit heeft verschillende oorzaken. De toename hangt samen met meer echtscheidingen, toegenomen mobiliteit, toename van uitgebreide zorgregelingen / co-ouderschap en online dating. Eerder schreef mr. Todorov in haar blog over verhuizing bij eenhoofdig gezag. Sinds de uitspraak van de Hoge Raad van 15 oktober 2021 is verhuizen met een minderjarige bij eenhoofdig gezag aanzienlijk moeilijker.
De ouder met eenhoofdig gezag, heeft de bevoegdheid om het kind naar eigen inzicht te verzorgen en op te voeden. Deze ouder mag belangrijke beslissingen nemen, zoals het bepalen van de woonplaats van het kind. De ouder met eenhoofdig gezag blijft echter verplicht de band van het kind met de andere ouder te bevorderen (artikel 1:247 lid 3 BW). Een verhuizing kan daarmee in strijd zijn.
In geval van gezamenlijk gezag is toestemming nodig van de achterblijvende ouder. Wanneer die toestemming ontbreekt kan rechtbank deze toestemming vervangen. In dat geval maakt de rechtbank een afweging op basis van alle betrokken belangen. Hierbij speelt het belang van het kind een grote rol (artikel 1:253a BW). De Hoge Raad heeft in de uitspraak van 25 april 2008 een aantal beoordelingscriteria geformuleerd. De rechtbank kijkt naar een combinatie van deze criteria om te bepalen of de verhuizing in het belang van het kind is.
Het recht op onverminderd contact in de vertrouwde omgeving weegt zwaar voor ouder en kind. Bij het ontbreken van een zorgregeling moet de achterblijvende ouder de kans krijgen gelijkwaardig ouderschap vorm te geven. Uit het voorgaande volgt niet dat gelijkwaardig ouderschap betekent dat er nooit verhuisd kan worden, maar dat de situatie na verhuizing zoveel mogelijk dient uit te gaan van gelijkwaardig ouderschap.
Daarnaast is het bij jonge kinderen goed te bedenken dat de schoolgang de zorgregeling kan doorkruisen en uitsluitend een weekendregeling resteert. Voor oudere kinderen is het belangrijk dat hun sociale leven inclusief sport en hobby zoveel mogelijk afspeelt op één plek. Speelt het sociale leven voornamelijk bij de verhuizende ouder af, dan loopt de achterblijvende ouder risico de kinderen minder te zien.
Tot slot: hebt u verhuisplannen of wil de andere ouder verhuizen? Neem dan gerust contact op met een van onze advocaten voor advies in uw situatie.
